การเปลี่ยนผ่านจากขวดนมไปสู่แก้วหัดดื่มเป็นหนึ่งในก้าวสำคัญของพัฒนาการเด็กเล็กที่สร้างความกังวลใจให้กับคุณพ่อคุณแม่ไม่น้อย หลายครอบครัวต้องเผชิญกับอาการต่อต้าน ร้องไห้งอแง หรือปฏิเสธการดื่มนมเมื่อไม่มีจุกนมที่คุ้นเคยให้ดูด อย่างไรก็ตาม การเลิกขวดนมไม่ใช่เรื่องของการหักดิบ แต่เป็นกระบวนการที่ต้องอาศัยความเข้าใจ พัฒนาการตามวัย และการฝึกฝนอย่างค่อยเป็นค่อยไปทีละขั้นตอน เพื่อให้ลูกน้อยสามารถปรับตัวได้อย่างราบรื่นและมีความสุข
ในสภาพภูมิอากาศของประเทศไทยที่มีความร้อนและชื้นเกือบตลอดทั้งปี การรักษาระดับน้ำในร่างกายของลูกน้อยให้เพียงพอผ่านการดื่มน้ำและนมจึงเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งในช่วงเวลาของการเปลี่ยนผ่านนี้ การเลือกอุปกรณ์ที่เหมาะสมและวิธีการฝึกที่ไม่สร้างความเครียดให้กับเด็ก จะช่วยให้พวกเขายังคงได้รับปริมาณของเหลวที่จำเป็นต่อร่างกายอย่างครบถ้วน โดยไม่รู้สึกว่าการดื่มน้ำจากแก้วเป็นเรื่องยากลำบากหรือน่ากลัว คู่มือนี้จะช่วยนำทางคุณพ่อคุณแม่ผ่านทุกขั้นตอนของการเลิกขวดนมอย่างปลอดภัยและมีประสิทธิภาพ
เช็กลิสต์สัญญาณความพร้อมและการเตรียมอุปกรณ์ก่อนเริ่มเลิกขวดนม
ก่อนที่จะเริ่มต้นกระบวนการเลิกขวดนม สิ่งแรกที่คุณพ่อคุณแม่ควรทำคือการสังเกตพัฒนาการทางร่างกายและพฤติกรรมของลูกน้อย เพื่อประเมินว่าเขามีความพร้อมในการเปลี่ยนผ่านนี้แล้วหรือยัง สัญญาณความพร้อมที่เด่นชัด ได้แก่ การที่ลูกสามารถนั่งทรงตัวบนเก้าอี้ทานข้าวเด็กได้อย่างมั่นคงโดยไม่ต้องมีคนช่วยพยุง มีความสามารถในการใช้มือและนิ้วมือหยิบจับสิ่งของหรือของเล่นชิ้นเล็กๆ แล้วนำเข้าปากได้อย่างแม่นยำ รวมถึงเริ่มแสดงความสนใจในสิ่งของรอบตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นคุณพ่อคุณแม่หรือพี่ๆ ดื่มน้ำจากแก้ว แล้วพยายามจะเอื้อมมือไปหยิบหรือเลียนแบบพฤติกรรมเหล่านั้น
สินค้าที่กล่าวถึงในคู่มือนี้
ราคาอาจมีการเปลี่ยนแปลง โปรดตรวจสอบราคาล่าสุดในหน้าสินค้า
เมื่อมั่นใจว่าลูกมีความพร้อมทางพัฒนาการแล้ว ขั้นตอนถัดไปคือการเลือกอุปกรณ์ทดแทนที่เหมาะสม ปัจจุบันมีแก้วหัดดื่มหลากหลายประเภทให้เลือกสรร เช่น แก้วหัดดื่มแบบปากเป็ด (Sippy cup) ซึ่งมักจะมีวาล์วควบคุมการไหลเพื่อป้องกันน้ำหกเลอะเทอะ เหมาะสำหรับเด็กที่เพิ่งเริ่มต้น แก้วหัดดื่มแบบมีหลอด (Straw cup) ที่ช่วยฝึกกล้ามเนื้อปากและริมฝีปากในการดูด ซึ่งเป็นพัฒนาการที่สำคัญสำหรับการพูด หรือแก้วน้ำแบบเปิดฝา (Open cup) ขนาดเล็กที่ออกแบบมาให้จับถนัดมือเพื่อฝึกการควบคุมการเอียงแก้ว สิ่งสำคัญที่สุดในการเลือกซื้อคือ คุณพ่อคุณแม่ต้องตรวจสอบฉลากผลิตภัณฑ์ คำแนะนำด้านช่วงอายุ และคำเตือนด้านความปลอดภัยจากผู้ผลิตอย่างละเอียด เพื่อให้มั่นใจว่าแก้วใบนั้นเหมาะสมกับช่วงวัยและขั้นพัฒนาการของลูกอย่างแท้จริง
นอกเหนือจากอุปกรณ์แล้ว การเตรียมความพร้อมทางจิตใจของผู้ปกครองก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน ความสม่ำเสมอและความใจเย็นเป็นกุญแจสำคัญที่จะช่วยให้การเลิกขวดนมประสบความสำเร็จ นอกจากนี้ ควรเลือกช่วงเวลาเริ่มต้นที่เหมาะสม โดยหลีกเลี่ยงช่วงเวลาที่ลูกกำลังเผชิญกับความเครียดหรือการเปลี่ยนแปลงทางร่างกาย เช่น ช่วงที่ฟันแทรกเหงือกขึ้นมา (ฟันขึ้น) ซึ่งมักทำให้เด็กเจ็บเหงือกและต้องการดูดขวดนมเพื่อบรรเทาความเจ็บปวด ช่วงที่ลูกมีอาการเจ็บป่วย หรือช่วงที่มีการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมครั้งใหญ่ เช่น การย้ายบ้านใหม่ หรือการเริ่มไปเนิร์สเซอรี เนื่องจากเด็กจะต้องการความคุ้นเคยจากขวดนมเพื่อสร้างความรู้สึกปลอดภัยในจิตใจ
4 ขั้นตอนเปลี่ยนจากขวดนมสู่แก้วหัดดื่มอย่างราบรื่น
การเปลี่ยนผ่านจากขวดนมไปสู่แก้วหัดดื่มที่ดีที่สุดคือการใช้หลักการ “ค่อยเป็นค่อยไป” (Gradual weaning) วิธีนี้จะช่วยให้ลูกน้อยค่อยๆ ปรับตัวและทำความคุ้นเคยกับพฤติกรรมใหม่โดยไม่รู้สึกว่าถูกบังคับหรือสูญเสียสิ่งยึดเหนี่ยวทางจิตใจอย่างกะทันหัน คุณพ่อคุณแม่ควรสังเกตปฏิกิริยาตอบสนองของลูกในแต่ละขั้นตอน และพร้อมที่จะยืดหยุ่นปรับเปลี่ยนแผนการตามความเหมาะสมของเด็กแต่ละคน เพราะเด็กแต่ละคนมีจังหวะการเรียนรู้และยอมรับสิ่งใหม่ที่แตกต่างกันออกไป
ขั้นที่ 1: แนะนำและสร้างความคุ้นเคยกับแก้วหัดดื่ม
เริ่มต้นด้วยการสร้างทัศนคติเชิงบวกและความคุ้นเคยระหว่างลูกน้อยกับแก้วหัดดื่มใบใหม่ แนะนำให้คุณพ่อคุณแม่นำแก้วหัดดื่มมาให้ลูกได้จับ ถือ และเล่นสำรวจเสมือนเป็นของเล่นชิ้นหนึ่งในช่วงเวลาที่ลูกกำลังอารมณ์ดี เช่น ในช่วงเวลาเล่นระหว่างวัน โดยอาจใส่น้ำเปล่าหรือนมแม่หรือนมผงที่ลูกคุ้นเคยลงไปเพียงเล็กน้อยเพื่อให้แก้วมีน้ำหนักและกระตุ้นความสนใจ การทำให้ลูกเห็นว่าแก้วใบนี้ปลอดภัยและใช้งานง่ายสามารถทำได้โดยการที่คุณพ่อคุณแม่ดื่มน้ำจากแก้วให้ลูกดูเป็นตัวอย่างบ่อยๆ เด็กในวัยนี้มีสัญชาตญาณในการเลียนแบบพฤติกรรมของผู้ใหญอยู่แล้ว การได้เห็นต้นแบบจะช่วยกระตุ้นความต้องการที่จะลองดื่มด้วยตัวเองโดยไม่ต้องออกคำสั่งบังคับ
ขั้นที่ 2: แทนที่ขวดนมมื้อกลางวันด้วยแก้ว
เมื่อลูกเริ่มคุ้นเคยกับการถือแก้วหัดดื่มแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือการเริ่มแทนที่ขวดนมในมื้ออาหารจริง โดยแนะนำให้เริ่มจากมื้อกลางวันหรือมื้อว่างระหว่างวันก่อน เหตุผลที่เลือกมื้อนี้เนื่องจากเป็นช่วงเวลาที่เด็กมักจะมีความตื่นตัว มีกิจกรรมรอบตัวให้สนใจมากมาย และไม่ได้มีความผูกพันทางอารมณ์กับขวดนมเพื่อใช้ในการกล่อมตัวเองให้หลับเหมือนกับมื้อก่อนนอนหรือมื้อเช้ามืด หากในระยะแรกเริ่มลูกแสดงอาการปฏิเสธหรือไม่ยอมดื่มจากแก้ว คุณพ่อคุณแม่สามารถใช้เทคนิคการสลับอุปกรณ์ในมื้อเดียวกัน เช่น ให้ดูดขวดนมก่อนเล็กน้อยเพื่อคลายความหิว จากนั้นจึงเปลี่ยนมาส่งแก้วหัดดื่มให้ หรืออาจลองเปลี่ยนสถานที่และบรรยากาศในการป้อนนม เช่น การให้ลูกนั่งบนเก้าอี้ทานข้าวเด็กที่มีของเล่นโปรดวางอยู่ หรือย้ายไปนั่งเล่นในมุมใหม่ๆ ของบ้านเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ
ขั้นที่ 3: ลดและเลิกขวดนมมื้อเย็นและมื้อเช้ามืด
หลังจากที่มื้อกลางวันเริ่มประสบความสำเร็จและลูกยอมรับการดื่มจากแก้วได้ดีแล้ว ให้คุณพ่อคุณแม่ขยายผลไปยังมื้ออื่นๆ ได้แก่ มื้อเช้ามืดและมื้อเย็น วิธีการคือให้ค่อยๆ ลดปริมาณนมที่บรรจุอยู่ในขวดนมลงทีละน้อยในแต่ละวัน แล้วนำนมส่วนที่ลดลงนั้นไปเสิร์ฟในแก้วหัดดื่มแทน เพื่อให้ลูกเรียนรู้ว่าเขาจะได้รับนมจนอิ่มก็ต่อเมื่อดื่มจากแก้วควบคู่ไปด้วย นอกจากนี้ การสร้างกิจวัตรใหม่ๆ (Routine) ทันทีหลังเสร็จสิ้นมื้ออาหารก็มีความสำคัญอย่างยิ่ง เช่น เมื่อลูกดื่มนมเสร็จแล้ว ให้ชวนลูกไปเช็ดปาก ล้างมือ หรือชวนอ่านนิทานภาพร่วมกัน การทำกิจกรรมเหล่านี้ทันทีจะช่วยเบี่ยงเบนความสนใจของเด็กจากการมองหาขวดนมเพื่อดูดเล่น และช่วยให้เด็กจดจำกิจวัตรใหม่ที่ไม่มีขวดนมเข้ามาเกี่ยวข้องได้รวดเร็วยิ่งขึ้น
ขั้นที่ 4: จัดการกับขวดนมมื้อก่อนนอนและมื้อดึก
มื้อก่อนนอนและมื้อดึกถือเป็นด่านที่ยากและท้าทายที่สุดในกระบวนการเลิกขวดนมทั้งหมด เนื่องจากเด็กส่วนใหญ่ใช้การดูดขวดนมเป็นเครื่องมือในการปลอบประโลมจิตใจและช่วยให้ร่างกายผ่อนคลายเพื่อเข้าสู่การนอนหลับ การจะตัดขวดนมมื้อนี้ออกไป คุณพ่อคุณแม่จำเป็นต้องสร้าง “กิจวัตรก่อนนอนใหม่” (Sleep routine) ที่อบอุ่นและปลอดภัยเพื่อทดแทน เช่น การอาบน้ำอุ่นให้ลูกรู้สึกสบายตัว การพาลูกเข้าห้องนอนที่หรี่ไฟสลัว การเปิดเสียงดนตรีกล่อมเด็กเบาๆ หรือการกอด ลูบหลัง และพูดคุยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
สิ่งสำคัญที่สุดที่ต้องตระหนักในเรื่องความปลอดภัยคือ ห้ามปล่อยให้ลูกนอนหลับไปพร้อมกับขวดนมหรือแก้วหัดดื่มที่ยังคาอยู่ในปากเด็ดขาด เนื่องจากการนอนดูดนมจะเพิ่มความเสี่ยงในการสำลักของเหลวลงสู่หลอดลมและปอด ซึ่งเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิต และยังเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้น้ำนมค้างอยู่ในช่องปากจนเกิดฟันผุอย่างรุนแรง หากคุณพ่อคุณแม่พบว่าลูกมีปัญหาการนอนหลับอย่างรุนแรง ร้องไห้ไม่ยอมนอนติดต่อกันหลายวัน หรือมีอาการกระสับกระส่ายผิดปกติหลังจากงดขวดนมมื้อดึก แนะนำให้เข้าพบและปรึกษากุมารแพทย์เพื่อตรวจประเมินและขอคำแนะนำในการปรับพฤติกรรมการนอนอย่างถูกวิธี
เทคนิครับมือเมื่อลูกต่อต้านและงอแงไม่ยอมเลิกขวดนม
การที่ลูกน้อยแสดงอาการต่อต้าน ร้องไห้งอแง หรือปฏิเสธแก้วหัดดื่มในช่วงแรกเป็นปฏิกิริยาปกติที่เกิดขึ้นได้กับทุกครอบครัว คุณพ่อคุณแม่สามารถใช้เทคนิคทางพฤติกรรมศาสตร์เพื่อช่วยให้สถานการณ์ราบรื่นขึ้นได้ เช่น การใช้การเสริมแรงทางบวก (Positive Reinforcement) ด้วยการกล่าวคำชมเชยอย่างจริงใจและแสดงความตื่นเต้นยินดีทุกครั้งที่ลูกยอมยกแก้วหัดดื่มขึ้นมาจิบ แม้จะเพียงอึกเล็กๆ ก็ตาม สำหรับเด็กที่โตขึ้นมาหน่อยและเริ่มเข้าใจภาษาได้ดี การใช้ตารางสติกเกอร์รางวัลเพื่อสะสมคะแนนเมื่อดื่มน้ำจากแก้วก็เป็นวิธีที่สร้างแรงจูงใจได้ดีเยี่ยม
อย่างไรก็ตาม หากพบว่าลูกมีการต่อต้านอย่างรุนแรง มีอาการเครียดจัด หรือร้องไห้สะอึกสะอื้นเป็นเวลานานจนไม่ยอมกินอะไรเลย คุณพ่อคุณแม่ไม่ควรฝืนบังคับหรือใช้วิธีหักดิบ แต่ควรใช้กลยุทธ์ “ถอยหนึ่งก้าว” (Step-back approach) ด้วยการหยุดกระบวนการฝึกเลิกขวดนมไว้ชั่วคราว แล้วกลับไปให้ลูกใช้ขวดนมตามปกติเป็นเวลาประมาณ 2-3 วัน เพื่อให้สภาพจิตใจของลูกกลับมามั่นคงและผ่อนคลายความกังวล จากนั้นจึงค่อยๆ เริ่มต้นกระบวนการใหม่อีกครั้งอย่างช้าๆ การถอยกลับไปตั้งหลักจะช่วยป้องกันไม่ให้เด็กเกิดความรู้สึกฝังใจเชิงลบหรือเกิดภาวะตื่นตระหนก (Trauma) ซึ่งจะทำให้การฝึกในอนาคตยากลำบากยิ่งขึ้น
สิ่งที่ผู้ปกครองต้องพึงระวังเป็นอย่างยิ่งคือ การหลีกเลี่ยงการใช้อารมณ์ฉุนเฉียว การดุด่า การลงโทษ หรือการเปรียบเทียบลูกกับเด็กคนอื่น เพราะการกระทำเหล่านี้ไม่ได้ช่วยให้ลูกเลิกขวดนมได้เร็วขึ้น แต่จะยิ่งสร้างทัศนคติเชิงลบต่อการกินนมและการใช้แก้วหัดดื่ม นอกจากนี้ ในช่วงระหว่างการเปลี่ยนผ่าน คุณพ่อคุณแม่ต้องคอยสังเกตสัญญาณเตือนทางสุขภาพอย่างใกล้ชิด หากพบว่าลูกมีน้ำหนักตัวลดลงอย่างรวดเร็ว หรือมีอาการที่บ่งชี้ถึงภาวะขาดน้ำ เช่น ปัสสาวะน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด (ผ้าอ้อมแห้งนานเกินกว่า 6 ชั่วโมง) ปากแห้ง ผิวแห้งขาดความยืดหยุ่น ร้องไห้ไม่มีน้ำตา หรือมีอาการซึมและเหนื่อยอ่อนผิดปกติ ควรรีบพาลูกไปพบกุมารแพทย์ทันทีเพื่อรับการตรวจวินิจฉัยและรักษาอย่างทันท่วงที
การดูแลสุขอนามัยช่องปากและฟันหลังเลิกขวดนมสำเร็จ
การเลิกขวดนมได้สำเร็จไม่เพียงแต่เป็นความสำเร็จด้านพัฒนาการเท่านั้น แต่ยังมีประโยชน์อย่างมหาศาลต่อสุขภาพช่องปากและฟันของลูกน้อย การดูดขวดนมเป็นระยะเวลานานเกินไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งการดูดนมมื้อก่อนนอนแล้วหลับไปพร้อมกับขวดนม เป็นสาเหตุหลักของการเกิดภาวะฟันผุในเด็กเล็กจากขวดนม (Early Childhood Caries) เนื่องจากน้ำตาลแลคโตสในน้ำนมจะตกค้างและเคลือบอยู่บนผิวฟันตลอดทั้งคืน กลายเป็นแหล่งอาหารชั้นดีของแบคทีเรียในช่องปากที่จะผลิตกรดออกมาย่อยสลายและทำลายสารเคลือบฟันน้ำนม ส่งผลให้ฟันผุเป็นสีดำ แตกหักง่าย และอาจลุกลามจนเกิดอาการติดเชื้อและปวดฟันรุนแรง
เพื่อรักษาสุขภาพช่องปากให้แข็งแรงหลังจากการเลิกขวดนมสำเร็จ คุณพ่อคุณแม่ควรฝึกสุขอนามัยที่ดีควบคู่ไปด้วย โดยหลังจากที่ลูกดื่มนมจากแก้วหัดดื่มเรียบร้อยแล้ว แนะนำให้ลูกดื่มน้ำเปล่าตามทันทีเพื่อช่วยชะล้างคราบน้ำนมที่ติดอยู่ตามซอกฟันและกระพุ้งแก้ม และที่สำคัญที่สุดคือการแปรงฟันอย่างน้อยวันละ 2 ครั้ง เช้าและก่อนนอน ด้วยยาสีฟันที่มีส่วนผสมของฟลูออไรด์ในปริมาณที่เหมาะสมตามคำแนะนำของทันตแพทย์ เพื่อป้องกันการก่อตัวของคราบพลัคและแบคทีเรีย
นอกจากนี้ เรื่องของสุขอนามัยของตัวอุปกรณ์แก้วหัดดื่มเองก็เป็นสิ่งที่คุณพ่อคุณแม่ละเลยไม่ได้ แก้วหัดดื่มส่วนใหญ่มักมีโครงสร้างและชิ้นส่วนที่ซับซ้อน เช่น วาล์วซิลิโคนกันหก ท่อหลอดดูด หรือฝาปิดสองชั้น ซึ่งชิ้นส่วนเหล่านี้เป็นจุดอับที่ล้างทำความสะอาดได้ยากและเสี่ยงต่อการสะสมของเชื้อราและแบคทีเรียได้ง่าย ผู้ปกครองจึงควรตรวจสอบคำแนะนำบนฉลากผลิตภัณฑ์แก้วหัดดื่มเกี่ยวกับการทำความสะอาดและการนึ่งฆ่าเชื้ออย่างเคร่งครัด โดยควรถอดชิ้นส่วนทุกชิ้นออกแยกล้างด้วยน้ำยาล้างขวดนมเด็กและแปรงขนาดเล็กที่เข้าถึงซอกมุม จากนั้นผึ่งให้แห้งสนิทในที่ร่มที่มีลมโกรก หรือนำเข้าเครื่องนึ่งฆ่าเชื้อตามอุณหภูมิและระยะเวลาที่ผู้ผลิตกำหนด เพื่อความปลอดภัยสูงสุดของลูกน้อย สุดท้ายนี้ ควรพาลูกไปพบทันตแพทย์เด็กเพื่อตรวจสุขภาพฟันและช่องปากอย่างสม่ำเสมอทุกๆ 6 เดือน เพื่อรับการเคลือบฟลูออไรด์และตรวจเช็กพัฒนาการของฟันน้ำนมให้อยู่ในเกณฑ์ปกติ
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับการเลิกขวดนม (FAQ)
อายุที่เหมาะสมที่สุดในการเริ่มเลิกขวดนมคือเมื่อไหร่
กุมารแพทย์และทันตแพทย์เด็กส่วนใหญ่แนะนำให้เริ่มแนะนำแก้วหัดดื่มเพื่อเตรียมตัวเลิกขวดนมเมื่อเด็กมีอายุประมาณ 1 ปี (12 เดือน) และควรปรับเปลี่ยนจนสามารถเลิกใช้งานขวดนมได้อย่างเด็ดขาดก่อนอายุ 18 เดือน การเลิกขวดนมในช่วงเวลานี้จะช่วยลดความเสี่ยงของการเกิดปัญหาฟันเก ฟันยื่น โครงสร้างขากรรไกรผิดรูป และปัญหาฟันผุในเด็กเล็กได้อย่างมีนัยสำคัญ อย่างไรก็ตาม ตัวเลขอายุนี้เป็นเพียงกรอบเวลาอ้างอิงทั่วไป คุณพ่อคุณแม่ควรพิจารณาจากระดับพัฒนาการ ความพร้อมทางร่างกาย และความพร้อมทางอารมณ์ของลูกน้อยแต่ละคนเป็นหลักในการปรับใช้
ลูกสำลักน้ำหรือนมเมื่อใช้แก้วหัดดื่มควรทำอย่างไร
หากลูกมีอาการสำลักขณะใช้งานแก้วหัดดื่ม สิ่งแรกที่คุณพ่อคุณแม่ต้องทำคือการตรวจสอบอัตราการไหล (Flow rate) ของจุกแก้วหรือรูหลอดดูดว่ามีความเร็วที่เหมาะสมกับวัยของลูกหรือไม่ เนื่องจากแก้วหัดดื่มบางรุ่นอาจมีอัตราการไหลที่เร็วเกินไปทำให้เด็กกลืนไม่ทัน นอกจากนี้ ควรปรับองศาการเอียงแก้วขณะป้อนไม่ให้ชันเกินไป และจัดท่าทางของลูกให้อยู่ในท่านั่งตรงหลังพิงพนักพิงอย่างมั่นคงขณะดื่มน้ำหรือนมเสมอ หลีกเลี่ยงการให้ลูกดื่มขณะนอนราบหรือเอนตัวกึ่งนั่งกึ่งนอน หากลูกยังคงมีปัญหาการสำลักบ่อยครั้ง แนะนำให้ลองเปลี่ยนประเภทของแก้วหัดดื่ม เช่น จากแก้วปากเป็ดเปลี่ยนเป็นแก้วแบบมีหลอดดูด หรือแก้วน้ำแบบเปิดฝาขนาดเล็กที่ควบคุมปริมาณน้ำได้ง่ายขึ้น และที่สำคัญที่สุดคือ ทุกครั้งที่ลูกฝึกดื่มน้ำหรือนมจากแก้วหัดดื่ม จะต้องอยู่ภายใต้การดูแลและเฝ้าสังเกตอย่างใกล้ชิดจากผู้ปกครองเสมอ เพื่อป้องกันอันตรายจากการสำลักที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ
พูดคุยกับชุมชน
แบ่งปันประสบการณ์หรือถามคำถาม ความคิดเห็นจะได้รับการตรวจสอบก่อนเผยแพร่